ตอนนี้เตเต้อายุได้ 34 สป. กับ 3 วันแล้วครับผม

เช้านี้ 9/11/07

ตื่นมา ตกกะใจ หิมะตก ไรหว้า ทุกทีหิมะจะตกเดือนธันวา ทำไมคราวนี้ตกไวจัง

แต่ตกได้ไม่นาน ก็หยุด แล้วก็ตกใหม่ เป็นอยู่อย่างนี้ทั้งวันเลย อากาศเช้านี้อยู่ที่ 1 องศา

หายใจทีแสบจมูก ปวดหัว โอ้ย !!!

คิดอยู่แต่ว่า อย่ามาไม่สบายตอนเนี้ยน่ะ  ยาก็กินไม่ได้ 

เช้าเนี้ย เลยต้มข้าวต้มกินกับอ้วน 2 คน อืม ช่วยได้เยอะเลย

ย้อนกลับไป ......

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ววันที่ 5/11/07 ไปพบ Jordmor

มีการสอนเรื่องการให้นมลูก  ให้ความรู้เรื่องอาการเจ็บท้องช่วงใกล้คลอด

แจ้งสิทธิที่เราควรทราบ ในตอนคลอดขณะที่อยู่ที่โรงพยาบาล

ตอนได้ฟัง รู้สึก "อืม ดีแหะ"

**** ข้อความต่อไปนี้เป็นความคิดเห็นส่วนบุคคลนะคะ ****

อันนี้เป็น "ข้อดี" อย่างนึงเลยที่ตุ้มชอบ และแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดกับที่ประเทศไทย

ที่ไทย หลาย ๆ โรงพยาบาล ยังมีการบริการที่ "แตกต่าง" อย่างเห็นได้ชัด

ขึ้นอยู่กับว่า คุณมีเงินที่เข้ารักษาได้ระดับ โรงพยาบาล ขนาดไหน

การคลอด มีขายกันแพคเก็จ ขึ้นอยู่กับกำลังทรัพย์ของแต่ละบ้าน ว่าสามารถ "สู้" และ "จ่าย" ได้ที่

แพคเก็จไหน 

แต่ที่นอร์เวย์ จะยากดี มีจน นอนโรงพยาบาลเดียวกันคะ  การรักษาพยาบาลเหมือนกัน

หากจะแตกต่างก็มีตรงที่ หากคุณไม่พอใจห้องพักของโรงพยาบาล ซึ่งปกติโรงพยาบาลจะนัดให้คุณพ่อคุณแม่

เข้าไปดูห้องที่ไว้ใช้คลอดก่อนคลอด 1 เดือน และสามารถเลือกวิธีการคลอดเองได้ด้วย

คือ จะนั่งคลอด นอนคลอด คลอดในน้ำ ยืนคลอด (อันเนี้ยก็พึ่งรู้ว่ามี) หรือหากอยากคลอดที่บ้านก็สามารถทำได้เช่นกัน

หรือหากอยากคลอดที่โรงพยาบาล แต่ไม่ชอบห้องที่โรงพยาบาลจัดไว้ให้

ทางโรงพยาบาลก็มี โรงแรมในโรงพยาบาลไว้คอยบริการ

แต่เน้นคะ "การบริการและการรับการรักษาพยาบาล" เหมือนกัน แตกต่างกันที่ห้องพักเท่านั้น

**********************

เข้าเรื่องดีกว่า ช่วงนี้อาการต่าง ๆ เริ่ม "ชิน"

ตอนกลางคืน ไม่ต้องฝัน ว่าจะได้นอนหลับสบาย นอนได้ 2 ชั่วโมงก็ปวดหลัง หายใจไม่ค่อยออก

ตื่นมาเดิน ๆ ให้หายปวดหลัง ก็กลับไปหลับต่อ นอนได้ก็นอน

นอนไม่หลับจิง ๆ ก็ตื่นมาโทรศัพท์หาพ่อกับแม่ที่ไทย

เพราะที่ไทยก็เป็นเวลา เช้าพอดี

จะมาหลับได้สบายจิง ๆ ก็หลัง 8 - 9 โมง ไปแล้ว

เป็นอย่างนี้ทุกวัน จน "ชิน" บางวันตอนกลางคืน ท้องแข็งมาก

หลับไม่ได้เลย ตื่นมาจะลุกก็ลุกไม่ขึ้น นอนดิ้นไปดิ้นมา ฟากงวง (อ่ะไม่ใช่) ฟากแขนต่างหาก

ปลุกให้อ้วนตื่น พยุงเราลุกขึ้นนั่ง มีความรู้สึก ตัวเราเหมือนเป็น "ตุ๊กตาล้มลุก" เลยอ่ะ

ท้องแข็งเหมือนจะระเบิด โอ้ย ลูกจ้าอีก 5 - 6 สป. เองเนอะ

อย่าพึ่งระเบิดเลยจ้า รอคุณยายมาหาก่อนเนอะ

อาการอาเจียนหลังทานข้าว เริ่มน้อยลง

เพราะแต่ละมื้อที่ทานข้าว จะพยายามไม่ทานจนอิ่ม ทานแค่ให้หายหิว

ทานที่ละนิด 6 - 7 ช้อน หยุด สักพัก 1 ชั่วโมง ค่อยเดินไปทานต่อ

เพราะถ้าทานจนอิ่ม หรือหมดจาน ไม่นานคะ เข้าห้องน้ำอ้วกหมด

น้ำหนัก ไม่ค่อยขยับขึ้นเท่าไหร่มาสักพักหล่ะ

ตอนเนี้ยหยุดอยู่ที่ 64.8 - 65.4 มาตั้งแต่ สป. ที่ 30 เห็นจะได้

ก่อนท้องไม่รู้ว่าตัวเองน้ำหนักเท่าไหร่ แต่ชั่งครั้งแรก ตอนไปหา Jordmor เมื่อ 7 สป.

น้ำหนักอยู่ที่ 50 กิโล

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว อ้วนชวนไปซื้อ รถเข็นให้เตเต้ หลังจากที่จ้องกันมากนาน

ตัดสินใจได้เป็น รถคันนี้

Papa กำลังต่อรถให้เตเต้อยู่

ได้คาร์ซีท มาด้วย ต่อเสร็จแล้วค่อยมาอ่านคู่มือว่าต่อยังไง :P

มาริอุส ทดลองมาเข็นรถน้องดู ขอให้เวลาน้องเกิดแล้ว นู๋อยากเข็นอยากเล่นอย่างนี้ตลอดไปน่ะคะ

ถ่ายตอน 33 สป. 4 วัน กำลังต่อหูกระต่ายให้เตเต้ อิอิ

ภาพเนี้ย มาริอุสถ่ายให้ ^^

เดินช้อบไปมา เจอซานต้าน้อยเนี้ย หุหุ สอยมาให้เตเต้ ไว้วันคริสมาส

อันเนี้ย หมีน้อย หุหุ

เดินช้อบไป 3 ชั่วโมง ขากลับหลับตลอดทาง กลับบ้านมาก็สลบเลย กร๊ากก

เกิดอะไรขึ้นกับฉ่านเนี้ย เดินแค่เนี้ย เหนื่อยมากกกกกกกกกก

ได้รับtag ดี ๆ มาจาก พี่หมู  http://moofamily.diaryclub.com/

รีบทำเลย Tag ดี ๆ อย่างนี้ไม่ดอง ๆ คะ อิอิ

ขอบคุณนะคะพี่หมู ที่คิดถึงกัน ส่ง Tag นี่มาให้ทำ

ปล. ไม่รู้ว่าจะส่งต่อใคร เพราะเห็นส่วนมากทำกันแล้ว ขออนุญาติไม่ส่งต่อน่ะคะพี่หมู