ไดวันนี้บ่นยาว ...

วันอังคารเนี้ย 20/11/07 อายุครรภ์ก็จะ 36 สป. แย้ว ไวเหมือนยางกับโกหก

เอิ๊กกกกก 

ตอนนี้ความรู้สึก  ของเรากังวลทุกอย่าง ๆ บอกไม่ถูก

ห้องลูกก็ยังไม่เสร็จ  เพราะตอนแรก Papa บอกว่าจะรื้อทำแค่พื้นใหม่เท่านั้น

แต่พอทำไป ทำมา รื้อพื้นเสร็จ Papa เริ่มแพ่งไปที่เพดานคะ

แล้วบอกว่า ไหน ๆ ก็ทำพื้นแล้ว ทำเพดานใหม่ด้วยหล่ะกัน  โดย Papa ให้เหตุผลว่า

เพดานมันไม่ค่อยแข็งแรงด้วย  แล้วเราก็เอาของหลาย ๆ อย่างไปเก็บไว้ที่ห้องใต้หลังคา

ถ้ามันเกิดรองรับน้ำหนักไม่ไหว สักวันมันจะพังลงมา

ซึ่งตุ้มก็คุยกับอ้วนแล้วน่ะ  ว่ากลัวมันจะเสร็จไม่ทัน 

แล้วอ้วนก็จะทำทุกอย่างด้วย "ตัวคนเดียว"

รื้อพื้นเก่า (ชั้น 2) รื้อเพดานอีก เสริมไม้เข้าไป ทำฝ้าใหม่ ทำพื้นใหม่ ผนังบางส่วนด้วย

"ทั้งหมดเนี้ย ทำคนเดียว"

มันจะไม่ไหวน่ะ  อ้วนก็ว่า "ไหว"  ทำไมต้องทำคนเดียว ก็เพราะค่าจ้างแรงงานที่นี่

"โค - ตะ - ระ แพงมากกก"

แล้ววันเนี้ย เป็นไง อีก "ไม่นาน"  เตเต้ก็ใกล้คลอดแล้ว

อยากถ่ายรูปมาให้ดูมากกก

แต่อ้วนบอก "อย่านะ" อายเค้า  พื้นน่ะรื้อเสร็จแล้ว 

รองด้วยไม้ไปแล้ว 1 ชั้น เหลือแต่ปูไม้ปาร์เก้ทับเท่านั้นเอง

ส่วน "เพดาน" เจ้าปัญหา มันถูกรื้อออกแล้วคะ กำลังเสริมไม้เข้าไปเพิ่ม

แล้วเวลามองขึ้นไปตอนเนี้ย มันจะ "น่ากลัวมากกกก" 

ใครเคยดูฉากหนังเรื่อง แม่นาก ตอนนั่งบนขือบ้านป่ะ

สภาพตอนเนี้ยมันเป็นอย่างนั้นจิง ๆ

มีแต่ขือ แล้วข้าวของใต้หลังคาก็ยังคงอยู่  มองตอนกลางคืน มันก็จะคล้าย ๆ เงาคน

ตอนกลางคืนลงมาเข้าห้องน้ำทีไร นึกถึงเรื่อง แม่นากทุกที

ตอนนี้ ทุกอย่างเลย "ปล่อยตามเวรตามกรรมแล้วกัน"

เสร็จก็เสร็จ  ไม่เสร็จ  ก็นอนกับห้องเดียวกันเนี้ยแหละ

"เบื่อ"

แต่สำหรับข้าวของทุกอย่างเตรียมพร้อมหมดแล้ว ทั้งของใช้ และ เสื้อผ้า

เสื้อผ้าทีเตรียมไว้คงใส่ได้ถึงประมาณ 1 - 2 เดือน (หรือเปล่า)

ก็ขนมาซักหมดแล้ว

(สำหรับเสื้อผ้าของหนู  Mama ซักเสร็จ ก็เอามารีดเตรียมไว้ให้นู๋ด้วย  Papa

เห็นบ่นอิจฉานู๋ใหญ่

เพราะปกติ เสื้อผ้าของ Papa Mama ไม่เคยรีดให้เลย อยากหล่อก็รีดเองน่ะคะ อิอิ)

Mama ขนซื้อเสื้อผ้าแต่ไซด์ 50 กับ 56 เซน เท่านั้นให้หนู

(จริง ๆ ตอนช่วงกลับไทย Mama ขนซื้อเสื้อผ้าให้หนูจนถึงไซด์ 9 เดือนไว้แล้ว แต่ ..)

เอาไว้แค่ให้นู๋ใส่ไปก่อนช่วงแรก ๆ   แล้วไว้ช่วงเดือนมกรา ที่นี่จะมีลดราคาแบบล้าง

สต๊อคเกือบทุกร้านค้า

เอาไว้ตอนนั้น ไว้เราไปช้อปด้วยกันน่ะคับ เตเต้

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว  ของที่คุณยายส่งมาให้ทางเรือมาถึงแล้ว

ใช้เวลาในการขนส่ง (ทางเรือ) ทั้งหมด ประมาณ 2 เดือน

แต่ ... ของที่เราส่งมา รอบแรกตอนเราอยู่ที่ไทย วันที่ 25/7/07 ยังมาไม่ถึง

ของที่แม่ส่งมาเนี้ย เป็นรอบ 2 (รอบแรกเป็นพวกเสื้อผ้า รอบ 2 เป็นของใช้)

อึ้งมาก ทำไมรอบ 2 มาก่อนรอบแรกอ่ะ  รู้สึกเสียใจมากมาย

ที่ของส่งมาไม่ถึงเรา โทรไปเช็กที่ไปรษณีย์ที่ไทย

ทางไปรษณีย์ไทยบอกว่า ถ้าส่งทางเรือ ตรวจสอบยาก

แต่ให้เราส่งต้นขั้ว (ใบเสร็จ) กลับไปเช็กที่ไทย เค้าจะลองตรวจสอบให้

เราเลยต้องส่งเอกสารไปไทย  ค่าส่งเอกสารกลับไทย 514 โครน

คิดเป็นเงินไทย เกือบ 3000 บาท

แพงกว่าค่าส่งที่ส่งของมาที่นี่อีก  เนี้ยแหละหน้า สมน้ำหน้าตัวเองจิง ๆ

กะประหยัดไง และคิดว่า ของข้างในก็มีแต่เสื้อผ้าเตเต้ทั้งนั้น กว่าจะได้ใช้ก็เดือนธันวา

ไม่รีบ ๆ เลยประหยัด  เพราะถ้าส่งทางอากาศ ค่าส่งเกือบ 7000 บาท

แต่หากส่งทางเรือ แค่ 2 พันกว่าบาท ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

แต่แล้วเป็นไง  ตอนเนี้ย  สมน้ำหน้าตัวเองไหมเนี้ย

เสียดายเสื้อผ้าเตเต้มากกก  ทุกชุดที่เลือกไว้ให้เค้า

คิดมากจนเก็บไปฝัน

ฝันว่า  กล่องพัสดุนั้นส่งมาถึงนอร์แล้ว  แต่พอเปิดกล่องออกมา

"เสื้อผ้า เตเต้  หายไปหมดเลย"

เลยแต่ เสื้อผ้าของมาริอุส

ในฝันร้องเราร้องไห้มาก ๆ เสียใจมาก ร้องจนอ้วนปลุกเพราะเราร้องจริง ๆ

อ้วนถามว่าฝันร้ายเหรอ เราก็ว่า อืม อ้วนถามว่าฝันว่าอะไร

เลยเล่าให้อ้วนฟัง 

อ้วนเลยเขกกระโหลกเรานึงที  แล้วบอกให้หลับต่อ

สงสัยจะหาว่าเราเพ้อเจ้อแน่ ๆ

แต่ขอบอกเศร้าจิง ๆ น่ะ 

ตอนเนี้ยเหลือเวลาอีกแค่ 4 อาทิตย์เท่านั้น ก็จะถึงกำหนดคลอดทีวางไว้

ตื่นเต้นอ่ะ กลัวตอนคลอดจะเจ็บ ซึ่งมันก็แน่นอน ต้องมีเจ็บกันบ้างอยู่แล้ว

ช่วงนี้ หลับสบายขึ้น  หลับได้ยาวขึ้น  ท้องไม่ค่อยแข็งมากนัก

แต่มาเจ็บแบบหน่วง ๆ แทน  อ้วนบอกก็คงใกล้คลอดแล้วหัวเด็กก็ลงต่ำลงเรื่อย ๆ

เตเต้ ดิ้นทั้งวัน สงสัยในน้ำคล่ำจะผสมยาม้าไว้ อิอิ

แต่เตเต้ก็ยังกวนแม่ไม่หาย  ทุกครั้งที่เตเต้ดิ้นเยอะ ๆ เราจะรีบไปหยิบกล้องมา

กะถ่ายวีดีโอไว้  แต่พอเริ่มถ่าย เจ้าเต้จะดิ้นแบบสงวนท่าทีคะ

ดิ้นแบบ "สุภาพ" พอเป็นพิธี แต่พอหยุดถ่าย

นั่งมองท้องตัวเอง เจ้าเต้ดิ้นอีก ดิ้นแบบ "ท้องเบี้ยว" ไปเลย

กวนมาก เจ้าเต้

ท่าทางจะได้ความกวนของ "Papa" เจ้าไปน่ะ กร๊ากกกก

Edit

วันนี้ไปดูห้องคลอดมาแล้ว  เป็นเยี่ยงนี้คับท่าน

ตุ้มว่ามันดูโอเคเลยอ่ะ  แต่เตียงอาจเล็กไปนิดนึง แถมต้องแชร์นอนกับตาอ้วนด้วย ^^

ให้ตาอ้วนถ่ายรูป ตาอ้วนก็ขี้อายเหมือนเดิม ไม่กล้าถ่าย

วิวนอกหน้าต่าง สวยมาก ๆ มองดูแล้วให้ความรู้สึกผ่อนคลายจริง ๆ

ฉ่านหล่ะกลัวจิง ๆ ตอนคลอดตาอ้วนจะเก็บรายละเอียดมาไม่หมด

เราจะคลอดไป ถ่ายไปก็ไม่ได้ซะด้วย อิอิ :P

ห้องก็ไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป  ห้องอุ่นดีด้วย  อันนี้สำคัญ อิอิ เพราะตุ้มขี้หนาว

ภายในอ่างก็กว้างมากพอที่ หมูอย่างเราจะไปนอนแช่ได้

อ๋อ เรื่องคลอดในน้ำ อ้วนไม่เห็นด้วยอ่ะ แต่จะใช้ตอนที่เราเจ็บท้องมาก ๆ

เพื่อบรรเทาอาการปวด  เพราะแน่นอน Jordmor บอก คงไม่เจ็บแค่ 2 - 3 ชั่วโมง

แล้วคลอดได้หรอก ท้องแรกด้วย คงต้องมีหลายวิธี ที่จะต้องช่วยให้เราบรรเทาอาการเจ็บก่อนคลอด

อ๋อที่นี่มี บริการฝั่งเข็ม หลังการคลอดเพื่อให้คุณแม่ผ่อนคลายด้วย อิอิ ดีชมัด

วันนี้คุยรายละเอียดกับ Jordmor คือห้องคลอดของที่นี่มี 2 ชั้น

หากเราต้องการ บล็อคหลัง หรือผ่าคลอด เราต้องลงไปอีกชั้นนึง

สำหรับชั้นนี้  จะเป็นการคลอดธรรมชาติ  ไม่มียาฉีด น่ะค้า

เค้าว่า หากเรากลัวเจ็บมาก จะเลือกบล็อคหลังก็ได้น่ะ  เค้าจะได้พาเราไปดูอีกชั้นนึง

หึ ๆๆ  แล้วตุ้มยังไม่ได้ทันได้ "อ้าปาก" ตอบเลย

ตาอ้วนก็ชิงตอบก่อนเลยว่า ขอลองคลอดแบบธรรมชาติก่อน 

Jordmor หัวเราะเลย "ใครคลอดกันแน่หว้า" Jordmor เลยถามความสมัครใจของตุ้มอีกที

ตุ้มก็เลยตอบว่า "ใช่" ขอลองพยายามคลอดเองก่อน แต่ ....

ถ้าตุ้มไม่ไหวจริง ๆ ตุ้มขอย้ายลงไปชั้นล่างได้ใช่ไหม?

เค้าก็ตอบว่าได้  แต่ต้องก่อนปากมดลูกเปิดมากไป ก็ไม่รู้ว่าต้องก่อนเปิดกี่เซ็น

แต่ Jordmor ก็พยายามพูดให้ตุ้มหายกังวล เค้าคิดว่า พอเวลานั้นจริง ๆ

ตุ้มก็คงโฟกัสแต่การเจ็บท้องจนลืมทุกอย่าง

แล้ว Jordmor ก็ถามตุ้มว่า "ตุ้มกลัวอะไร"

ถ้าถามตุ้ม ว่าตุ้มกลัวอะไร ตุ้มไม่ได้กลัวการเจ็บท้องคลอดเลยน่ะ

ตุ้มกลัว  การกรีดแผล  การเย็บแผลอ่ะ 

เราอาจจินตนาการมากไปไง  จินตนาการไปนู้นเลย

Jordmor บอกว่า จากคนที่มาคลอดชั้นนี้  เค้า "แทบ"  จะไม่กรีดแผลให้กับคุณแม่เลย

แต่ถ้าคลอดชั้นล่าง "ไม่แน่" อ้าว .....

แล้วถ้าไม่กรีด เค้าก็คิดว่า ไม่จำเป็นต้องเย็บด้วย

เค้าว่ามันขึ้นอยู่กับตอนที่เราเบ่ง  หากเราหายใจถูกวิธี  แผลก็จะไม่ฉีกขาดมาก

แล้วแบบไหนจะถูกวิธีหล่ะ  แล้วหน้าตุ้มตอนถาม Jordmor คงทำหน้าฉงนมากมาย

Jordmor เลยอมยิ้มขำ ๆ ตุ้ม อ่ะ

เค้าว่า อย่ากังวลเลย  ณ วันนั้น จะมีคนคอยสอน คอยบอก ตุ้มเอง

แต่ทั้งนี้ ทั้งนั้น  หากตุ้มคลอดก่อน - หลัง 3 อาทิตย์ จากกำหนดที่วางไว้

ตุ้มได้คลอดชั้นล่างอย่างเดียวเจ้าคะ 

ก็ภาวนาให้ทุกอย่างราบรื่น  เป็นไปตามกำหนดที่วางไว้

บางครั้งอดรู้สึก ใจหายไม่ได้  เพราะอีกไม่นานเตเต้น้อยก็จะลืมตามองโลกแล้ว

ไม่ได้อยู่ในท้องของ Mama แล้ว

มันทำให้ Mama รู้สึกเหมือนกำลังจะขาด ๆ อะไรไป

บางสิ่ง ที่ดิ้นอยู่ในท้องของเรา  ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า

แต่บางครั้งที่ตัวเองเศร้าร้องไห้ เตเต้จะมีอะไรที่ตอบสนองกลับมา

"เหมือนเค้ารับรู้" ทุกครั้งที่เตเต้ดิ้น แรง ๆ เพียงเท่านั้นเอง

มันก็ทำให้เรา ยิ้มได้ หัวเราะได้ มีความสุขมากมาย

แม้บางครั้ง จะเล่นเอาจุกไปเลยก็ตาม

นึกไป ตั้งแต่เริ่มรู้สึกได้ ถึงตอนที่หนูเริ่มตอด ตอนนั้น ประมาณเกือบ ๆ 4 เดือน

หลังอิ่ม ๆ จะสัมผัสหนูได้ง่าย ๆ ว่าหนูตอด

แล้วก็เริ่มมากขึ้น ๆๆๆ เริ่มสัมผัสแล้วรู้สึกได้ตอนหนูดิ้น

ไม่ได้เปิดสมุดไดอารี่ ที่จดรายละเอียดมากกว่านี้

แต่ที่จำได้แม่นมาก ๆ คือ เห็นท้องตัวเองนูนและได้สัมผัสและ "คิดว่า" เป็นเท้าของหนู

ตอน อายุครรภ์ได้ 27 สป. ตอนไปนั่งเล่นบ้านพี่ณี

จนตอนนี้  เมื่อเป็นส่วนนึงในร่างกายไปแล้ว ที่ในท้องจะมีบางสิ่งดิ้นอยู่เกือบตลอดเวลา

เร็ว ๆ นี้ ความรู้สึกนั้น กำลังจะหายไป

"ใจหาย"

นั่งพิมพ์ไป น้ำตาก็ไหลไป 

แต่ในอนาคต มันคงต้องมีอีก หลาย ๆ ความรู้สึกเข้ามาให้เรารู้สึก "ใจหาย" อีก

เราคงต้องดู เค้าเติบโตต่อไปเรื่อย ๆ ดูแล และให้ในสิ่งที่ดีที่สุดที่ทำได้ให้เค้า

และคงต้องรู้สึก "อยากหยุดเวลา" ในช่วงเวลาใดช่วงเวลานึงแน่ ๆ

จบดีกว่า

เธอเป็นผู้ชายคนแรก ที่ทำให้ฉันหลงรักเธอมากมาย โดยที่เรายังไม่ได้เห็นหน้ากันเลย

เธอเป็นผู้ชายคนแรก ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า ต่อไปนี้ ฉันต้อง Save ตัวฉันมากขึ้น เพื่อที่จะได้มีแรงเฝ้าดูแลเธอ

และคนขายประกันก็น่าขอบคุณเธอ  เพราะเธอทำให้ฉันซื้อประกันได้โดยไม่ต้องเสียเวลาคุยกันมากเลย อิอิ

สุดท้าย รักเธอจัง จุ๊บ ๆๆ