37 สป. กับอีก 2 วันแย้ว ยิปปี้ ๆๆๆๆ

ใกล้เข้าไปทุกที ๆๆๆ

แล้วก็ฝันม่านได้ทูกว่านนนนน  เกี่ยวกับเรื่องคลอดเนี้ย

ช่วงนี้  ปวดหลังมากกกกก  อาจเพราะเวลาเราเดินต้องเดิน ๆ หลังแอ่น ๆ อ่ะ

หน้าท้องแตกลายสิ้นดี เศร้ามากกกก

จำได้ว่าก่อนเข้าสู่เดือนที่ 8 แม่คอยถามถึงแต่ว่าท้องแตกอ่ะเปล่า

ยังตอบด้วยความภาคภูมิใจว่า "ไม่แตก"

ชโลมครีมตั้งแต่เข้าเดือนที่ 3 หรือยังไม่ 3 ดี ด้วยซ้ำ

พอเข้าเดือนที่ 8 เท่านั้นแหละ

แล้วตอนแรกไม่รู้ด้วยน่ะ  เพราะม่านจะแตกเฉพาะใต้สะดึกอันจุ่นมากเป็นต้นไป

แล้วตอนเนี้ยเราก็มองเห็นเฉพาะท้องด้านบนไง

ความผิดทั้งหมด ขอมอบแด่ "อ้วน"

เพราะอ้วนมีหน้าที่ชโลมครีม  โกรธ ๆๆๆๆ

ตอนแรกที่เห็นก็มีต่อว่าอ้วน "นิดหน่อย" หรือเปล่าหว่า 555+

แต่จำได้ว่า อ้วนก็ซึมไปเลย อารมณ์ขึ้น - ลง อีกแล้วยายหมูตัวเนี้ย

เค้าก็งอนไปเลยน่ะ  พอเริ่มรู้สำนึกเลยเข้าไปพูดด้วย

อ้วนก็ว่า  เค้าก็ทาทุกวันแล้ว แต่ม่านเป็นธรรมดาที่ต้องแตก

อืม ธรรมดาก็ธรรมดา ไม่โกรธก็ได้

ก็ไม่รู้ว่า ตกลงตอนเนี้ย ระหว่าง อ้วน กับ ตุ้ม ใครขี้น้อยใจกว่ากัน

เพราะเดี๋ยวนี้ ว่านิด ว่าหน่อย เป็นต้องมานั่งทำมิวสิค ทูกที

ขอไว้อาลัยให้กับท้องลาย ๆ ของตัวเอง

ต่อไปนี้ คงไม่มีอีกแล้วที่ได้แต่งตัวแบบนี้  

ลาก่อนภาพวันเก่า ๆ แล้วฉ่านจะรำลึกถึงเธอน่ะ

(ภาพถ่ายเมื่อตอนงานปีใหม่ของบริษัท กับหมู่ พี่ ๆ น้อง ๆ ในทีม Tiger shopping)

อดูต ๆๆๆๆ  มีไว้ ให้ได้แค่จดจำจิง ๆ สังขาล ๆ ไม่เที่ยง ๆๆๆ

จบเรื่องท้องลายดีกว่า  เรื่องม่านเศร้า ...

วันนี้ไปพบหมอมาอีกแล้ว  ทุกอย่างแทบจะเหมือนเดิม

ความดัน เพิ่มขึ้นมาหน่อยนึง จากคราวที่แล้ว ตอน 33 สป. 90/50 มาเป็น 100/60

ผลเลือดดีกว่าคราวที่แล้ว คราวที่แล้วเลือดจางต่ำกว่ามาตรฐาน หมอเลยให้วิตามินมา

คราวนี้ ผลเลือดก็ยังคงจางอยู่แต่ก็ดีขึ้นกว่าครั้งที่แล้ว

เบาหวานไม่เป็น แต่โดนคุงหมอเอ็ด เพราะถ้าจะตรวจผลฉี่ให้ได้ผลดี

ต้องเป็นฉี่ตอนตื่นนอน  แต่ก็ลืมทุกครั้ง เลยโดนดุไปเล็กน้อย

หมอบอก ครั้งหน้า "หวังว่า" ไม่ลืมอีก

พอออกมาจากโรงพยาบาล อ้วนบอก จะคลอดอยู่หล่ะ ลืมอีกครั้งคงไม่เป็นไร

ก็เนี้ย "กวน" อย่างนี้  ไม่แปลกหรอกที่จะตุ้มจะอยากปีนเก้าอี้เตะสักปาด

(ยืมเจ้ามดมา เวลาอยากเตะอ้วน "อาจต้อง" ปีนเก้าอี้)

พรุ่งนี้ (30/11) แม่ก็จะรู้ผลวีซ่าแล้ว ว่าจะผ่านหรือไม่ผ่าน

List ในมือยาวเยียดกับของที่อยากได้ 

แต่ยังไม่ส่งให้แม่ ไว้พอรู้ผลก่อนค่อยส่งไปทีเดียว

เราพูดกับเตเต้ ทุกวัน อยากพึ่งออกน่ะลูก รอคุณยายก่อน

จนอ้วนบอก ถ้าแม่ไม่มาคลอดไม่ได้ใช่ไหม  จะให้แม่ทำคลอดให้เหรอ

อิอิ  อ่ะน่ะ ม่านเป็นความอบอุ่นทางใจ 

มีเธอไว้ร่วมทาง  แค่คิดก็อุ่นใจแย้ว อิอิ

วันนี้แอบเอารูปตาอ้วนมาลง กับผลงานที่เล่าให้ฟังเมื่อไดหน้าที่แล้ว

(ลองมองดูขึ้นไปด้านบนสิคะ  แล้วนึกบรรยากาศตาม ตอนตุ้มมองขึ้นไปตอนกลางคืน

จินตนาการ ๆ ปรื้ออออออ แม่นาคนั่งห้อยขา)

ชัด ๆ อีกภาพ น่ากลัว ๆ

อ๋อ สำหรับกล่องพัสดุเสื้อผ้าเตเต้ ส่งมาถึงมือตุ้มเรียบร้อยแล้วคะ

แล้วพอเช็กข้อมูลไป ปรากฏว่า

ของ "พึ่ง" ส่งมาจากไทย เมื่อวันที่ 13/11/07

แล้วถูกส่งมาถึงที่ Olso เมื่อวันที่ 19/11/07

แน่นอน ระยะเวลาสั้นขนาดนี้ ส่งมาทางอากาศแน่นอน

(ทั้ง ๆ ที่เราจ่ายตังค์เป็นทางเรือ)

คำถามมากมายในหัว ......

เราส่งของมาตั้งแต่วันที่ 25/7/07 แต่ของเนี้ยพึ่งส่งออกมาจากไทย

วันที่ 13/11 เนี้ยน่ะ

ไปซุกอยู่ในโกดังไหนมาว่ะ?

เลยโทรไปถามที่ไทย  เจ้าหน้าที่น่ารักมาก

ตอบว่า "ไม่รู้" แต่เช็กไปแล้ว ของไม่ได้ถูกตี ไป - กลับ แน่นอน

คือตอนแรกตุ้มคิดว่า ของอาจส่ง ตีกลับ - ไป กลับ - มา อะไรอย่างเนี้ย

"พึ่งส่งมาจิง ๆ" กล่องก็ไม่ได้บุบสลายมากมาย ของข้างในไม่มีอะไรหาย

ไม่มีร่องรอยการเปิด

จิง ๆ ของถูกส่งมาให้มือตุ้มก็ดีใจมากกก  แต่ ...

การทำงานแบบนี้ ยากเกินกว่ารับได้จิง ๆ

ไม่มีคำตอบสำหรับคำถาม  ของไปอยู่ที่ไหนมา หากเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ "บ่อย ๆ"

เราจะไว้วางใจส่งของกับไปรษณีย์ได้เหรอ

หมายความว่า ต้องใช้บริการกับบริษัทเอกชนเท่านั้นเหรอ

ถึงวางใจได้ว่า ได้ของแน่นอน

หรือว่า  ต้องจ่ายในราคาที่ "แพง" (EMS) เท่านั้น ของถึงมาถึงเรา "ชัวร์"

ก็อย่างที่บอก ได้แค่ "บ่น" เพราะไม่มีคำตอบจากหมายเลขที่ท่านคุยด้วย

จบแบบเซ็ง ๆ

ไว้เจออีกที "อาจจะ" มีรูปหนูน้อยมาอวดกันคะ

จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ